لذت زندگی از دیدگاه حکمت اسلامی
18 بازدید
محل نشر: مجموعه مقالات روز جهانی فلسفه سال 89
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
لذت یعنی ادراک نفس ناطقه از خیر و کمالی که برایش حاصل شده است. ادراک و لذت از سنخ وجود و دارای مراتب حسی، مثالی و عقلی هستند. لذت عقلی برتر از خیالی و لذت خیالی برتر از لذت حسی است. انسان اگر از اشتغال به جسم و مادیات برآمده و به مراتب برتر هستی توجه کند،‌ کمالات برتر و لذات شدیدتری را خواهد یافت تا جایی که به مرتبة لذت بدون رنج و کمال بدون نقص باریابد. کمال¬طلبی و مطلق-خواهی فطری انسان، همواره او را به سمت کمال و لذت مطلق سوق می¬دهد. این نیاز فطری، تنها با توجه به مبدء هستی و حرکت به سوی او تامین می¬شود و لذتهای گذرا در ذیل این لذت مطلوب و معنادار خواهند بود. این توجه، لذت¬های بی¬رنج و کمالات بی¬نقص را به انسان ارائه کرده و در دسترس او قرار می¬دهد. این زندگی توحیدی است که با لذت و کمال توأم بوده و سعادت انسان را در بر دارد. کلیدواژگان: لذت، سعادت، ادراک ملائم، ادراک منافر، لذت حسی، لذت خیالی، لذت عقلی، ‌لذت معنوی، مطلق¬طلبی فطری، فطرت اصلی، فطرت تبعی، ایمان.
دانلود